Aktualności:

(2011-11-10)

Akademia z okazji Święta Niepodległości

10-go, a następnie 13-go listopada 2011-go roku odbyło się w naszej szkole przedstawienie pt. "Cuda Jana Pawła II", przygotowane przez Mały Teatr Świętego Franciszka pod kierownictwem Siostry Andrei - Ewy Twardowskiej i Pani Profesor Teresy Czyżowskiej, na których mieliśmy zaszczyt gościć księży Parafii Dubiecko, przedstawicieli Starostwa Powiatowego w Przemyślu oraz Radnych Powiatu Przemyskiego, Grono Pedagogiczne na czele z Panią Dyrektor, Rodziców, mieszkańców naszej gminy oraz uczniów Publicznego Gimnazjum w Nienadowej, Publicznego Gimnazjum im. Jana Pawła II w Dubiecku oraz naszego Liceum Ogólnokształcącego im. Ignacego Krasickiego.

Wybraliśmy właśnie ten listopadowy czas ze względu na obchodzone w naszej Ojczyźnie Święto Odzyskania Niepodległości. Chcieliśmy ukazać, na czym polega prawdziwy patriotyzm i przedstawić postać jednego z Wielkich Polaków - papieża Jana Pawła II, autorytet moralny i wciąż aktualny przykład ofiarnej miłości Ojczyzny. Znał On biegle 8 języków, w 30 językach przygotowywał swoje kazania, zwiedził cały świat, odbył ponad 140 podróży, ale do końca pozostał Polakiem i nigdy, mimo 27-letniego pobytu poza granicami kraju, nie zapomniał mowy ojczystej i nie zastąpił jej żadnym innym językiem świata. Kochany i szanowany przez innych nie tylko za mądrość, ale przede wszystkim za dobroć i miłość wobec drugiego człowieka, nawet mordercy...

Drogowskazy, jakie pozostawił Ojciec Święty niech nam pomagają w stawianiu czoła nowym wyzwaniom i niech inspirują nasze życie osobiste oraz społeczne. Błogosławiony Jan Paweł II niech będzie naszym duchowym przewodnikiem na drogach wolności, jedności i solidarności.

Z okazji Święta Odzyskania Niepodległości organizowany był w naszym liceum montaż słowno-muzyczny poprzedzający przedstawienie "Cuda Jana Pawła II". Dał nam on wiele do myślenia... "Czym jest dla nas Ojczyzna? Ojczyzna to rodzinny dom, miejsce urodzenia, przywiązanie do języka i tradycji narodowych. To miejsce, w którym czujemy się bezpieczni, do którego zawsze możemy powrócić i bez względu na okoliczności, zostaniemy przyjęci z otwartymi rękoma."

Ojczyzna - kiedy myślę

wówczas wyrażam siebie i zakorzeniam...

Mówi mi o tym serce, jakby ukryta granica, która ze mnie przebiega ku innym,

aby wszystkich ogarnąć w przeszłość dawniejszą, niż każdy z nas.

Z niej się wyłaniam...

Kiedy myślę Ojczyzna,

by zamknąć ją w sobie jak skarb,

pytam wciąż: jak go pomnożyć? Jak poszerzyć tę przestrzeń,

którą wypełnia...